Dokładnie 60 lat i 3 dni przyszło czekać stolicy województwa podkarpackiego na powrót rywalizacji najlepszych polskich żużlowców o tytuł Indywidualnego Mistrza Polski na żużlu. Kilkadziesiąt lat zmieniło nie tylko sprzęt, na jakim ścigają się dziś zawodnicy, ale również styl jazdy, nawierzchnię, infrastrukturę stadionową, czy chociażby system rozgrywek, w jakim wyłaniany jest najlepszy polski zawodnik w danym roku kalendarzowym.

Po 66 latach powrócił system rozgrywek składający się z więcej niż jednej rundy finałowej. Ostatnio taką sytuację mieliśmy w roku 1956, kiedy to na torach w Rzeszowie, Lesznie i Bydgoszczy finalnie najlepszy okazał się Florian Kapała, tuż przed drugim Edwardem Kupczyńskim i trzecim Stanisławem Tkoczem. Zwycięstwo Kapały nie było jednak pierwszym (1953) i ostatnim w jego bogatej karierze. Już pięć lat później w barwach Stali Rzeszów, czyli aktualnego Mistrza Polski zdobył swój trzeci złoty krążek w karierze, pokonując Mariana Kaisera z Legii Gdańsk oraz Henryka Żyto z Unii Leszno.

Kolejne mistrzostwo Polski zdobyte przez rzeszowski klub pozwoliło na drugi z rzędu finał IMP na miejscowym torze. Wspominany na początku artykułu ostatni turniej na stadionie w Rzeszowie odbył się dokładnie 60 lat temu, a tytułu bronił miejscowy zawodnik oraz wychowanek rawickiego Kolejarza – Florian Kapała. Turniej finałowy poprzedzony był jednak 4 rundami ćwierćfinałowymi oraz dwoma półfinałami, z których do rzeszowskiego finału awansowało po ośmiu najlepszych zawodników. Tak oto z rundy półfinałowej w Bydgoszczy awansowali: Marian Kaiser, Norbert Świtała, Henryk Żyto, Paweł Waloszek, Jan Kusiak, Zdzisław Waliński, Stanisław Rurarz oraz Joachim Maj. W drugim półfinale, rozgrywanym na torze w Rybniku wzięło udział czterech rzeszowian, lecz do finału awansował jedynie Florian Kapała, który z 14 punktami wygrał rybnicką rundę. Do finału awansowali również Konstanty Pociejkowicz, Andrzej Domiszewski, Janusz Suchecki, Mieczysław Połukard, Bogdan Berliński, Antoni Woryna oraz Karol Peszke.

Finał w Rzeszowie rozgrywany 2 września 1962 roku nie odbył się jednak z udziałem tylko jednego reprezentanta gospodarzy. Miejsca nieobecnych zajęli Janusz Kościelak, który zakończył turniej na wysokim 6 miejscu tuż przed Antonim Woryną, Marian Spychała na 12 miejscu oraz Marian Stawecki na miejscu 16. Pierwszym rezerwowym turnieju został Józef Batko, który jednak nie miał okazji do zaprezentowania się kilkudziesięciotysięcznej publiczności zebranej na stadionie w Rzeszowie.

Niekwestionowanie najlepszym zawodnikiem finałowej rundy okazał się obrońca tytułu Florian Kapała zdobywca kompletu punktów. Równie wyśmienicie prezentował się tego dnia Henryk Żyto, który wraz z Kapałą byli niepokonani w swoich pierwszy 4 biegach. Biegiem o mistrzostwo Polski okazał się bieg 17, w którym pod taśmą spotkali się dwaj najlepsi zawodnicy tego dnia na torze w Rzeszowie. Walka pomiędzy oboma zawodnikami trwała przez wszystkie cztery okrążenia a rozstrzygnięcie biegu kibice ujrzeli dopiero na ostatniej prostej. Zwycięstwo w biegu przypadło Kapale, co równało się z obroną mistrzowskiego tytułu. Na trzecim stopniu podium uplasował się Joachim Maj z Górnika Rybnik.

Klasyfikacja 18. Finału IMP w Rzeszowie

1. Florian Kapała (Stal Rzeszów) - 15 (3,3,3,3,3)
2. Henryk Żyto (Unia Leszno) - 14 (3,3,3,3,2)
3. Joachim Maj (Górnik Rybnik) - 13 (2,2,3,3,3)
4. Marian Kaiser (Wybrzeże Gdańsk) – 12 (1,3,2,3,3)
5. Konstanty Pociejkowicz (Sparta Wrocław) – 10 (3,0,3,2,2)
6. Janusz Kościelak (Stal Rzeszów) – 8 (3,2,1,1,1)
7. Antoni Woryna (Górnik Rybnik) – 8 (1,1,2,1,3)
8. Paweł Waloszek (Śląsk Świętochłowice) – 8 (2,0,2,2,2)
9. Janusz Suchecki (Polonia Bydgoszcz) – 8 (2,1,1,2,2)
10. Mieczysław Połukard (Polonia Bydgoszcz) – 5 (1,3,d,d,1)
11. Zdzisław Waliński (Unia Leszno) – 5 (2,2,0,1,0)
12. Marian Spychała (Stal Rzeszów) – 5 (1,d,2,2,d)
13. Karol Peszke (Górnik Rybnik) – 4 (0,2,1,1,d)
14. Stanisław Rurarz (Włókniarz Częstochowa) – 3 (0,1,1,0,1)
15. Bogdan Berliński (Górnik Rybnik) – 1 (0,1,0,0,0)
16. Marian Stawecki (Stal Rzeszów) – 1 (0,0,0,0,1)
17. R1. Józef Batko (Stal Rzeszów) – ns